Juni 1944
Frankrijk is nog bezet door de Nazi's.
Om de oorlog op het westelijke front te winnen,
moeten de geallieerden Frankrijk bevrijden.
Winston?
Winston!
Waar was je?
Stranden...
brengen het altijd terug.
Nu bijna dertig jaar geleden.
Zoveel jonge mannen...
Zoveel verspilling.
Het wordt laat.
Kom mee!
Ik mag het niet nog eens laten gebeuren.
Vertaling: Theresa van der Gruit
BIJGEBOUW DOWNING STREET
1736e dag van de Tweede Wereldoorlog
Goeie God!
Winston!
Ik was aan het werk.
Je komt te laat.
Last...
Geef me een Lodewijk XIII-cognac.
Gedurende vijf jaar...
hebben we onze mannen gevraagd...
om de moeilijkheden van de oorlog te doorstaan.
Nee, nee...
...de beproevingen van de oorlog. Ja...
Gedurende vijf jaar hebben we onze mannen gevraagd...
om de beproevingen van de oorlog te doorstaan.
Het leed van de oorlog.
Leed van de oorlog...
Ze zijn klaar voor vertrek.
Eerlijk gezegd, lieverd, denk ik dat je deze nodig zult hebben.
Knickerbockers...
Kun je niet beter een uniform aan? - De koning zal er zijn.
Nou, de Amerikanen ook....
Zijne Majesteit gaat zelfs voor hen!
Zo hoort het.
Amerikanen hebben gezag voor militaire uniformen.
Ik moet kiezen tussen "beproevingen" en "moeilijkheden"...
Voeg daar toch niets aan toe!
Oh, ik denk dat het allemaal prima zal verlopen.
Je hebt een nieuwe secretaresse.
Kun je haar even begroeten?
Waarom heb ik een nieuwe secretaresse nodig?
Omdat je de laatste hebt opgegeten.
Helen Garrett...
Lieverd...
Je hoeft niet op de grond te vallen. Ik ben niet koninklijk.
Het spijt me. Het is zo'n eer u te ontmoeten, meneer Churchill.
Mijn moeder en ik zijn grote fans van u.
Ja? - Ja.
U bent dé man, meneer. De man die ons er doorheen sleurt.
U laat ons niet in de steek.
Lieve juffrouw Garrett, daarom vecht ik iedere dag door.
En nu moet ik verder gaan om precies dat te doen!
Ik zal proberen hem te beteugelen...
Je kunt het proberen.
Juffrouw Garrett...
Het leed van de oorlog. Nee, nee, nee...
Gedurende vijf lange jaren heeft ons volk...
het leed van de oorlog doorstaan.
De soldaten hebben hun last met trots gedragen.
De soldaten hebben hun last gedragen met heldenmoed.
"Heldenmoed" is beter dan "trots".
De soldaten hebben hun last gedragen met heldenmoed...
...en trots.
Daar gaan we...
Winston.
Generaal Eisenhower.
Veldmaarschalk Brooke.
Generaal Montgomery.
Meneer Churchill.
Wat een verzameling!
Helaas moeten we u blootstellen aan de Engelse zomer.
Een ontmoeting in Londen was te gevaarlijk.
Als Hitler hier een bom zou laten vallen,
zou hij in één klap...
het hele oppercommando van de geallieerde legers vernietigen.
Laten we hopen dat we er doorheen komen, hè?
Meneer...
Begin maar, heren.
Majesteit, heren,
dit is onze laatste briefing over Operatie Overlord...
de aanval op de Duitse troepen in Noord-Frankrijk.
Er zijn maar drie dagen...
voordat het tij verandert en we niet meer aan land kunnen gaan.
Dus het is een grote gok, maar als het goed gaat,
maken we een grote stap naar de oorlogsoverwinning.
De voorbereidingen zijn bijna afgerond.
Zoals gewoonlijk sta ik open voor alle kritiek op het huidige plan.
We moeten samenwerken om dit varkentje te wassen.
Premier...
Dit zal de grootste actie tot dusver zijn van onze geallieerde legers.
Er zijn voor Operatie Overlord 200.000 voertuigen nodig...
een vloot van 7.000 schepen...
zwermen vliegtuigen...
en - heel essentieel - een kwart miljoen mannen.
Dit alles wordt gericht op één plek...
het Duitse leger frontaal aanvallend...
Dat is juist.
Nee, heren. Nee...
Dit plan moge zeer moedig zijn...
maar door zijn risico's is het gekkenwerk.
Allemachtig...
Volgens onze voorspellingen...
zullen er tot wel 160.000 Franse burgers omkomen.
Als Overlord mislukt,
wat maar al te gemakkelijk zou kunnen,
verliezen we in één klap...
het meeste van ons oorlogsmaterieel...
en tienduizenden van onze mannen.
Wie zal dan Engeland nog verdedigen?
Wilt u dan liever niets doen met Nazi's op dertig kilometer van onze kust?
Nee!
Ik wil dat we meer doen!
We moeten de aanval splitsen om de risico's te spreiden.
Nee... - Ziet u het dan niet?
We kunnen Hitlers legers naar de Egeïsche Zee lokken.
Zijn blik weglokken van de Franse kust.
De plannen voor D-Day zijn nu al een maand klaar.
Gedurende vijf lange jaren hebben we onze mannen gevraagd...
om de moeilijkheden van de oorlog te doorstaan.
Ze hebben hun last gedragen met heldenmoed.
Maar ik heb dit soort strandlandingen eerder gezien.
In de Eerste Wereldoorlog.
De kans op een ramp is te groot!
We moeten niet onbesuisd te werk gaan.
We moeten verstandig zijn.
En we moeten dit mank gaande plan repareren...
voordat het uitloopt op een tragedie!
Het klinkt een beetje alsof we praten over...
verschillende operaties.
Meneer, Overlord is volledig voorbereid.
En ik stuur u graag een gedetailleerd plan.
Doe dat. Dank u.
Excuseert u mij, heren. Ik moet nog een schip te water laten.
Majesteit...
Je hebt hier nooit in geloofd.
Er moest iemand namens de gewone strijdende man spreken.
Brooke, wil je met mij meerijden?
Klootzak...
Waarom?
Kijk niet zo geshockeerd, Smuts.
Ik heb net de oorlog gered!
Winston, alsjeblieft. We moeten hier over praten.
Inderdaad.
We moeten onmiddellijk de wijzigingen van het plan voorbereiden.
Nee, wacht! - Geen tijd voor!
Je kunt niet alles veranderen over het hoofd van onze bondgenoten heen.
Dat kan ik wel!
Zwakheid maakt op Amerikanen geen indruk.
Ze respecteren kracht!
Besluitvaardigheid!
Er is een verschil tussen kracht en arrogantie.
De laatste keer dat jullie Britten zeiden wat ze moesten doen,
verloren jullie de koloniën.
Je vergeet, Smuts, dat ik zelf half-Amerikaans ben.
Wijlen mijn lieve moeder werd geboren in Brooklyn, New York.
En niet minder!
Je moeder interesseert ze niet...
Goedemiddag!
We moeten nieuwe plannen maken.
Briggs, verbind me met de admiraliteit. - Ja, meneer.
We moeten een afleiding in de Egeïsche Zee opzetten.
Zoek uit of Generaal Alexander Rome al heeft bereikt.
Hij moet de Nazi's blijven terugdrijven.
Juffrouw Garrett, bel Gezamenlijke Operaties.
Iemand daar, die Noorwegen kent.
We moeten onze krachten bundelen.
Dit is onze kans.
Het is tijd om deze oorlog te winnen.
Ben je klaar met het beledigen van mijn moeder ?
Waarom doe je dit?
D-day wordt een ramp, Smuts.
Al die mannen op één plek van een goed verdedigde kust werpen,
de strijd aangaan met Nazi's...
Ze worden afgeslacht!
Dat is geen oorlog voeren, maar een slachterij.
En ik laat niet toe, dat ze onze mannen dat aandoen.
Winston!
Ah, Brooke! Ik ben blij dat je terug bent.
We moeten over dat plan voor Bordeaux praten.
Eisenhower wil je spreken. - Goed!
Ik denk dat ik iets minder formeels aantrek.
Ik heb het geprobeerd... - Wij allemaal...
Er komt een moment dat zelfs de grootste leider
niet verder kan gaan...
Winston!
Presenteer geweer!
Wilt u alstublieft met mij meegaan, heren?
Je luistert toch wel naar Ike, hè Winston?
We luisteren naar elkaar.
Een uitwisseling van standpunten.
Brooke!
Winston! - Ike!
Ik ben blij dat je doorgaat.
Ik hoop dat we kunnen praten over de landing in Bordeaux die ik heb gepland.
Willen jullie gaan zitten?
Dat was me een toespraak vandaag, Winston. Wat een toespraak!
Sommige dingen moeten gezegd worden.
Had me sommige dingen eerder gezegd.
Je zei zelf dat je open stond voor kritiek.
Dat sta ik ook...
Voor elk idee om de kans van slagen van Overlord te verhogen.
Minder slachtoffers, kortere toevoerlijnen...
Maar als je voorstelt om er een totaal andere operatie van te maken...
aan de mannen die er al maanden aan werken en de koning van Engeland, wel...
dat is niet constructief, zou je kunnen zeggen.
Niet constructief?
Onthoud, Ike...
We hebben in Frankrijk de Duitsers eerder bestreden.
Zelfs als jullie doorbreken in Normandië,
zelfs met de vele slachtoffers, burgers en militairen,
wat krijgen onze jongens in Frankrijk voor hun kiezen?
Nog een westelijk front? Passendale? De Somme?
Oorlogsvoering in loopgraven.
We hebben een luchtmacht.
mechanische artillerie, bewapende divisies.
We duwen de infanterie niet meer naar het front.
Operatie Overlord is niet de enige manier om de oorlog te winnen.
Ik kan het weten. Ik heb veel oorlogen gezien.
Zeker. Sommige in de vorige eeuw...
Wat zeg je daar?
De oorlog waarover jij het hebt, was dertig jaar geleden.
Ik denk dat je niet helemaal snapt hoeveel er is veranderd.
Wat is dit, Brooke?
Het geval is, dat we de capaciteit niet hebben...
om die andere plannen van jou uit te voeren.
Bordeaux, Italië of wat dan ook.
Ik probeer alleen maar deze oorlog te winnen.
Ik denk dat je de vorige oorlog wilt winnen.
Met de ideeën en tactieken van toen.
We hebben in de vorige oorlog lessen geleerd.
Ik wil niet dezelfde fouten maken.
Natuurlijk. - En niemand snoert me de mond!
Je bent natuurlijk de premier.
En precies daarom kunnen we niet hebben dat je de zaak verstoort.
Dat is juist precies mijn bedoeling!
De invasie van Frankrijk is een dodelijke gok...
en moet worden tegengehouden! - Nee, jij moet worden tegengehouden!
Luister... We zijn allemaal moe.
Je zei me zelf, Winston, dat je niet meer vroeg uit bed springt.
Zelden op voor de middag!
Misschien moet je je energie besteden aan politiek.
De moraal van de natie hoog houden. Zoiets.
Wat? Moet ik een clown worden?
De massa amuseren terwijl jullie jonge mannen de dood in jagen?
Winston, we regelen het.
Ik heb alternatieve plannen van het leger gevraagd.
Die zijn hier morgen. En dan gaan we...
Het leger voert je plannen niet uit.
Heb je mijn bevelen geannuleerd?
Denken jullie er alle twee zo over?
Je moet ons de klus laten klaren.
Als u mij wilt excuseren, ik moet terug naar Londen.
Ik ga met je mee. - Liever niet.
Ik moet in de auto stukken doornemen.
Winston...
Dank, dat je ons hebt aangehoord.
Je bent belangrijk voor dit land.
Voor de geallieerden. Dat weten we allemaal.
Absoluut!
Ik red het wel!
Goed, meneer.
Links, rechts, links, rechts...
Kijk!
Dat is alles...
Ja, dank je.
Oh, Winston...
Ik ga naar de vergadering van de Russische stichting.
Margareth geeft daarna een diner.
Ike heeft met je gesproken, hè?
Ik gaf al twee jaar leiding aan dit land en deze oorlog...
voor die Amerikanen ook maar op kwamen draaien.
Ze doen alsof mijn ervaring en kennis van oorlogsvoering...
er niet toe doen.
Ike heeft veel ervaring in oorlogsvoering.
Misschien moet je naar hem luisteren.
Moet iedereen alles wat ik zeg teniet doen?
De koning heeft me benoemd tot premier van dit land!
Het is mijn plicht het door deze oorlog heen te leiden.
De vraag is of jij de enige bent die beslissingen kan nemen.
Gaat dit over de oorlog?
Of gaat het over jou en mij?
Wil je geknuffeld worden, Winston?
Ik neem genoegen met wat respect.
Klaag dan niet als iemand je de waarheid zegt.
Ik kom laat thuis.
Klootzakken!
Drie dagen voor D-Day
Waar is iedereen?
Nog aan het ontbijt, schat ik, meneer.
Ik ga vandaag naar de kust. Ik heb Smuts nodig.
Juffrouw Garrett, neem een telegram op.
Begin.
Aan de Britse ambassade in Washington DC.
We vieren succes met de opmars in Italië.
We drijven de Nazi's terug.
De Amerikanen moeten nu de noodzaak begrijpen om hard toe te slaan...
in de zachte onderbuik van Europa
De amfibische landing die ze hebben gepland voor Normandië...
moet geen afleiding worden.
Ik hoop dat u dit benadrukt bij de volgende ontmoeting met de President.
Zonder hem te laten twijfelen aan ons vlammend enthousiasme
voor onze Amerikaanse bondgenoten.
Einde.
Geef me tang.
Tang!
Tang.
Wat doe je?
Werken.
Het woord dat ik gebruikte was "vlammend", juffrouw Garrett.
Dat betekent "intens".
Volgens uw versie, zou ik mijn ambassadeur vragen om bij
President Roosevelt te wijzen op mijn "verlammend" enthousiasme
voor onze Amerikaanse bondgenoten.
Het spijt me verschrikkelijk.
Hij had een zware dag gisteren en ik denk dat het nog niet over is.
Het gaat goed met me. - Goed om te horen.
Waarom was dat nodig?
Ik probeer een land en een oorlog te leiden.
Ik kan me geen fouten veroorloven.
Uw wagen staat klaar, meneer. - Dank je, Briggs.
Waarom heb je je auto nodig? - Ik ga Monty's troepen inspecteren.
Heeft hij je uitgenodigd?
Clemmy...
Misschien heb ik maar één dag voor ze van start gaan.
Het minste wat ik kan doen, is een aanmoediging uitspreken
aan die jonge mannen, die ze de dood op de stranden insturen.
Onthoud alleen, dat ze hun commandanten moeten respecteren.
Dit is niet jouw feestje.
Ik spreek ze alleen toe.
Dat is precies waar ik bang voor ben.
Volgens mij...
heeft Monty een foute berekening gemaakt.
Voor al die voertuigen maar zo weinig mannen?
Nee, dit klopt. - Een veel te zwakke infanterie.
Hij weet wat hij doet.
Als je z'n mannen toespreekt, hou het dan kort, wil je?
Misschien kun je iets aardigs over hem zeggen?
Ik heb het geluk gehad...
om eerder al op een paar gelegenheden te spreken, Smuts.
Ik zou denken, dat ik deze ook wel aankan.
Goedemiddag, heren. - Monty!
Waarom kijken we niet even rond?
Wat is er verdomme gaande?
Hij wil je troepen inspecteren.
Dat is niet nodig.
Vertel jij hem dat maar. - Goed.
Nee, wacht. Hij moet zich er een deel van voelen.
Verdorie, de meesten zijn al uitgevaren.
Kun je hem wat kaarten laten zien?
Dan ben ik in staat om hem weg te krijgen.
Beloofd.
Je meent het, hè?
Alsjeblieft.
Premier, als u met me meegaat, laat ik u de plannen zien.
Oh, graag.
De 21e legergroep wordt verdeeld over landingspunten op de stranden.
De zevende kerngroep naar Utah Beach hier.
De vijfde naar Omaha.
De dertigste tussen Gold en Juno.
De eerste: Juno en Sword.
Hoe groot is de afstand van deze hele kustlijn?
Van Utah naar Sword.
Ongeveer 80 kilometer.
We moeten over een langer front aanvallen.
Als u ze in zakken als deze laat landen,
worden de soldaten onmiddellijk omsingeld door Duitsers.
Ze worden afgesneden.
Afgeslacht!
We hebben het voordeel van de verrassing.
Wat als ze gifgas gebruiken?
Dan slaan we terug.
Ze kunnen het uit vliegtuigen afvuren. Over veel dorpen uitwerpen.
Dan zouden we ze plat bombarderen en dat weten ze.
Weet je dat zeker?
Zo zeker dan ik mijn mannen zelf geen gasmasker laat dragen.
Meent hij dat?
We landen zoals we hebben gepland, Churchill.
Daarmee is de zaak af. Ik sta erop.
En wie ben jij op ergens op te staan? - Verdomme, Winston...
Heren, alstublieft...
We hebben deze kans!
Maar één kans!
Om de Nazi's terug te drijven en Parijs te bevrijden.
Je zult stranden vol met lijken van Britse en Amerikaanse jongens hebben.
We weten allemaal dat oorlog voeren gevolgen heeft!
Wie maalt erom dat zoveel mensenlevens op het spel staan?!
Denk je niet aan wat het kost als we gaan?
Denk jij aan wat het kost als we niet gaan?!
Dit plan is er een voor een afslachting.
De Duitsers staan in positie.
Ze hebben reserves beschikbaar.
Er zullen obstakels zijn.
Mijnenvelden, onbekende gevaren.
Precies.
We moeten zorgen dat de mannen kwaad zijn.
Ze moeten volledig gefocust zijn.
Met onwrikbaar geloof in het plan.
Niemand mag hun vertrouwen ondermijnen.
Jij inbegrepen.
Wat?!
Ik hoorde wat je gezegd heb tegen de koning en onze bondgenoten.
Ik laat je zo iet spreken tegen de mannen die naar die stranden gaan.
Ik wil alleen hun moed roemen.
Maar de laatste keer was het niets anders dan
twijfel, geaarzel en verraad.
Zei hij "verraad"?
Ik weet zeker dat hij dat niet zo bedoeld heeft.
Die opgeblazen drol!
De mannen zullen hem niet volgen!
Verlaat de formatie en kom hier staan!
Zoals jullie zien...
hebben we vandaag een paar belangrijke bezoekers.
Om jullie het beste te wensen.
We gaan binnenkort.
Zeer binnenkort.
Jullie zijn allemaal jong.
De meesten van jullie hebben niet eerder onder vuur gelegen.
En jullie weten niet wat je straks te wachten staat.
Sommigen zijn bang. Dat is normaal.
Maar laten we onze krachten bundelen.
Let op je wapenbroeders.
En zij zullen op jou letten.
Dus laten we er allemaal op afgaan...
...recht schieten...
en die klootzakken in elkaar slaan.
De klus klaren...
en hier weer terugkomen. - Doen we, jongens!
En ik wil dat jullie één ding onthouden als je op dat strand landt.
Wat is jullie belangrijkste bezit?
Je leven!
En ik zal dat van jullie redden!
Jullie en ik samen... We komen hier doorheen!
Hou het gewoon kort en beleefd.
Wat je ook doet, beledig niemand.
Ik zal niet spreken.
Echt?
Hij heeft alles gezegd wat gezegd moet worden.
Mooi gesproken, meneer.
Dank u, meneer.
Ik denk dat ik even naar het strand wandel.
Eventjes maar.
Winston!
De wagen staat klaar!
Die Monty is een grimmige hond.
Maar ik geef hem dit na:
Hij is bereid te vechten.
Hij gaat met die mannen mee.
Hij zal de actie zien.
Veel te weinig leiders doen dat. - Jij wel in de vorige oorlog.
Het westelijke front...
Na...
Na wat gebeurd was in de Turkse strijd.
Maar het is niet juist...
om de hele oorlog uit te zitten in een kantoor in Londen,
met één pennenstreek duizenden soldaten het slagveld in te sturen.
Dat is het werk van een politieke leider.
Maar Monty mag een echte leider zijn. Ik had op die boten moeten staan!
Aan het front met de mannen!
Er zijn, zelfs voor Monty er is.
Ik wil je een verhaal vertellen. - Moet dat?
Ja.
Het gaat over het einde van de Tweede Boerenoorlog,
waarin we beiden actie zagen.
Gaat dit ergens heen?
1902.
Wij, boeren, hadden verloren.
En ik moest jullie Lord Kitchener ontmoeten om vrede te sluiten.
De andere commandanten waren furieus. Ik werd een lafaard genoemd.
Maar ik wist dat verder strijden...
geen glorie voor ons - of voor mij - zou brengen.
We zouden onszelf alleen maar meer beschadigen.
Smuts... - Een groot leider zijn...
betekent niet altijd dat je moet genieten van de glorie.
Soms moet je accepteren dat je niet alles vanaf het front kan leiden.
Jij en ik zijn net twee ouwe, ruiende tortelduifjes op een tak.
Maar nog wel in staat op te pikken.
Ik pik niet! - Dat doe je wel!
Eisenhower luisterde naar me.
Hij is een man met rede, integriteit. Ik vind hem een groot man!
Winston, alsjeblieft. Voeg jezelf niet toe aan zijn problemen.
Nou, ik wil met hem praten.
Waar is generaal Eisenhower?
Winston...
Ike...
Excuses dat ik zo snel wou komen.
Ik wil je vertellen over mijn plannen voor D-Day.
Jouw plannen?
Ik heb voor mezelf een plaats gereserveerd op de HMS Belfast.
Dat schip vaart in de slag...
Wij zijn het niet eens op alle punten van deze operatie,
maar we zijn het zeker eens over het belang ervan.
De mannen moeten voelen dat de natie achter hen staat, dus ik zal er zijn.
Is dit een grap? - Zeker niet.
Maar je kunt niet meegaan! - Waarom niet?
Als je gedood wordt op een van mijn schepen, ben ik verantwoordelijk.
HMS Belfast is niet een van jouw schepen, maar van de koning.
Ga niet haarkloven...
Ik heb je aanvaard als de opperbevelvoerder...
van de Britse troepen die betrokken zijn bij Overlord.
Maar bij de Marine zijn er vier man van ons op één van jullie!
Als Amerikaans generaal bepaal jij niet de bemanning van Britse schepen.
Dat wil ik ook helemaal niet. Ik zeg alleen dat jij niet mee moet gaan.
Ik ben de premier van het Verenigd Koninkrijk!
De minister van Defensie!
Ik ga als ik dat op grond van mijn plicht nodig acht!
Je kunt me niet vasthouden! - Vasthouden?
Ik heb dit eerder gezien, in de Eerste Wereldoorlog.
Grote mannen die strijden vanuit de veiligheid van hun leunstoel.
Dat klopt niet!
Bevelvoerders moeten zelf het slagveld zien.
Je bent verdomme geen bevelvoerder!
Gaat dit over Montgomery?
Wil je eerder dan hij op de stranden zijn?
Natuurlijk niet!
Daar heb ik niet eens aan gedacht. - En als je neergeschoten wordt?
Ik heb eerder oorlogen meegemaakt.
Je bent de premier. We mogen je leven niet in gevaar brengen.
Dat vraag je wel van een kwart miljoen jonge mannen.
Dat is hun werk!
Niet het jouwe!
Als je wilt dat ik me onderwerp aan dit onredelijk gevaarlijk plan...
dan moet je op z'n minst mij mijn mannen de slag in laten leiden.
Ik ga niet achterover in Londen zitten met mijn armen over elkaar,
op de radio horend hoe ze worden neergemaaid door Duitse kogels.
Ik ga met ze mee! Ik deel in hun lot!
Vraag me niet om gastheer te zijn van jouw amateurtoneel!
Er woedt een oorlog!
Ik vraag je nergens gastheer van te zijn.
Ik zal naar Frankrijk reizen als de premier van de koning.
Aan boord van het schip van de koning.
En bovendien reist de koning met mij mee.
Wat? - Zijne Majesteit en ik...
...zijn het daarover volledig eens.
Wij moeten daar zijn om de mannen te leiden.
En daar kunnen jij noch Monty iets aan veranderen!
Ik wil Nummer 10 spreken.
We hebben weinig tijd meer.
Winston... Ik heb je overal gezocht!
Een man heeft een moment van stille contemplatie nodig...
voor hij naar het slagveld gaat.
Je moet komen.
Je hebt bezoek.
Goedenavond, Winston.
Uwe Majesteit....
Ze zeiden dat je hier zou zijn.
Ik moest...
even langskomen.
Het gaat over...
...het plan...
...om mee te gaan met...
...het schip.
Dat kunnen we niet.
Ik begrijp het.
Ik weet dat ik ermee instemde toen...
...toen je eerder belde. Het was...
...ondoordacht van me.
Een troonswisseling...
...nu al...
...zou...
...een ernstige zaak voor het koninkrijk zijn.
En Lilibeth is...
...nog maar achttien.
Wat een...
...kordate meid.
Maar nog zo verschrikkelijk jong.
Dus nee...
...ik kan niet meegaan.
En ik hoef jou niet te vertellen
wat het voor de zaak van de geallieerden zou betekenen...
als je door toeval toch van het toneel zou verdwijnen.
Mijnheer, alles is al geregeld.
Bovendien is het risico verwaarloosbaar.
Onze aanwezigheid zou een vernedering zijn...
...Winston...
...van degenen die verantwoordelijk zijn...
...voor de strijd.
Of we dat nou wel of niet willen.
Het enige juiste dat we kunnen doen...
...is wat gewoonlijk...
...de plicht is van...
hen aan de top in dit soort gevallen:...
Thuis blijven...
...en wachten.
Ik heb gediend...
...in de vorige oorlog, net als jij.
Heb gevaren op een schip.
Een vliegtuig gevlogen. Verdomme, dat was spannend!
Dus ik ken de spanning die je zoekt.
Dat is het erge, weet je...
Iedereen denkt dat we de machtigste mannen ter wereld zijn...
Maar je mag in het geheel niets doen.
Het is mijn werk niet...
...om te vechten, om te sterven.
Ik moet...
...bestaan.
Hoffelijk zijn.
Verenigen.
Hoop geven.
Dat is mijn plicht.
En die van jou ook.
Mijn plicht.
Maak het Ike en Monty niet moeilijk.
Voer geen oorlog tegen hen, Winston.
En ga niet naar Frankrijk.
En...?
Meneer...
U bent mijn koning.
En ik moet doen...
...wat u beveelt.
De ongerustheid...
in de komende dagen zou...
veel groter voor me zijn geworden...
als...
bovenop al het andere...
er ook nog het kleinste risico was...
om jou te verliezen.
Ik moet gaan.
Ze vliegen elkaar in de haren als ik te lang wegblijf.
Goedenacht, Winston.
Groot-Brittannië zal je hier dankbaar voor zijn, Winston.
Ik denk dat we dat allemaal zullen zijn.
Eeuwig.
Majesteit...
Heeft Ike hem gestuurd?
Ike heeft het aan mij gevraagd.
Ik heb het paleis gebeld.
Waarom, Clemmy? Waarom?
Had je het niet met mij kunnen bespreken?
Wanneer heb je voor het laatst echt naar iemand geluisterd?
Wanneer ben je voor het laatst gaan zitten voor een gesprek met mij?
Oh, dat spijt me.
Ik moet zijn afgeleid door die onbeduidende poging om een oorlog te winnen.
Generaal Eisenhower schrijft elk weekend lange brieven aan zijn vrouw.
Zelfs als hij duizenden kilometers van huis is.
Waarom trouw je dan niet met generaal Eisenhower?
Een knappe jongere man, nog in zijn beste jaren,
van wie iedereen lijkt te denken dat hij een echte oorlogsheld is.
Niet zo'n versleten en door motten opgevreten ouwe leeuw,
wiens tanden zijn getrokken om de dames geen schrik aan te jagen.
Probeer te doen alsof je een held bent, Winston.
En dan geloven de mensen misschien dat je er ook weer één bent.
Waarom laat je me niet gewoon opzetten?
Twee dagen voor D-Day
04:00 uur
Neem plaats, alstublieft.
Heren...
We zijn hier op dit a-sociale tijdstip
om de grootste beslissing in ons leven te nemen.
De armada voor Overlord is uitgevaren.
Dit is het laatste moment, het laatste cruciale moment
waarop we moeten beslissen of deze operatie vandaag doorgaat zoals gepland.
Natuurlijk moeten we de omstandigheden in overweging nemen.
Wind, regen, getij.
Dus doe ons verslag.
Groepskapitein Stagg, het weer.
Heren...
De angst die mijn collega's en ik hadden over het weer
in de komende drie, vier dagen, is bevestigd.
De zee zal woest zijn, windkracht acht.
Veel laaghangende bewolking.
De barometer van het weerstation in West-Ierland loopt snel terug.
Er komt een diepere depressie onze kant op.
Het spijt me, meneer. Het ziet er niet goed uit.
Generaal Montgomery, wat adviseert u?
We hebben bijna geen tijd meer.
Ik denk dat we van start moeten gaan.
Luchtmacht-admiraal?
Ik ben bang dat ik het daarmee oneens ben.
Dit zijn verschrikkelijke omstandigheden voor ondersteuning vanuit de lucht.
Ik weet niet hoeveel ik kan doen in dit weer, maar het zal niet veel zijn.
Admiraal, wat denkt u?
Het is verschrikkelijk.
Hoe haalbaar is het om de vaartuigen te laten landen in een storm?
Verdomme Ike, mijn mannen varen al.
Admiraal, hoe lang hebben we voor de schepen te ver zijn om ze terug te roepen?
Misschien...dertig minuten.
Er zou nog een kans kunnen zijn. Morgen.
Stagg... - Meneer...
Mogelijk is er morgenochtend een korte onderbreking van de storm.
Maar in de komende 24 uur is dat moeilijk te zeggen.
Welke risico ben je bereid te nemen?
Roep ze terug.
Maar kom hier morgen om dezelfde tijd weer.
Bid voor goed weer.
Ike...
Je hebt ze teruggeroepen.
Dit is geen plan met alternatieven.
Dit is gepland als een zege.
En dat wordt het. We gaan er heen.
We gooien alles wat we hebben in de strijd en maken er een succes van.
Want eerlijk gezegd...
Als we dit niet winnen, wat voor wereld blijft er dan over?
Daarover ben ik het met je eens.
We gaan morgen, Churchill.
Je kunt het niet tegenhouden.
Nee...
Maar het weer mogelijk wel.
Brooke is hier om je op de hoogte te brengen van de gebeurtenissen aan de kust.
Generaal Alexanders troepen, die gisteren Rome hebben ingenomen,
gaan vandaag de grootste slag van de oorlog in.
De opmars in Italië kan de zege brengen.
De opperbevelvoerders richten hun hoop en aandacht nu op operatie Overlord.
Ik kan aan Overlord niets doen.
Ik zet me in om de rest van deze oorlog te winnen.
Ik voel me alsof ik geketend ben aan de wagen van een gek.
Als we hem maar zover kunnen krijgen, dat hij er zich bij betrokken voelt.
De politici maken zich ook zorgen om hem.
Als de oorlog dit jaar eindigt,
kan hij als leider een risicofactor worden.
Ik weet dat je hem mag, Smuts. Dat doe ik ook, geloof het of niet.
Maar hij maakt het wel bont.
Hij is niet meer dezelfde.
Als je in rustig vaarwater komt,
kun je makkelijk de kapitein vergeten die je door de storm heeft geloodst.
Ik ben niet vergeten hoe groot hij was in de Blitzkrieg.
Maar dat was vier jaar geleden!
Hij is nog altijd een groot man.
Einde. Stomme idioot.
Het zijn allemaal stomme idioten.
Dit is met een enkele regelafstand.
Waarom is dat?
Het spijt me, meneer.
De machine is anders ingesteld.
Het moet een dubbele regelafstand hebben.
Waarom verspil je mijn tijd?!
Stomme meid! - Het spijt me. Ik wist het niet.
Besef je wat ik moet doen?
Ik moet om de troepen denken, ze veilig houden.
Eten, onderkomens, materieel...
Alles moet geregeld worden!
Als ik het aan anderen overlaat, sturen ze waarschijnlijk tandartsstoelen...
in plaats van bajonetten!
Ik moet me concentreren. U moet zich concentreren.
Winston...
Kun je even met mij meekomen, alsjeblieft?
Een groot man...
Ik kan niet werken als ik zulke onbekwaamheid om me heen heb.
Ik zal Brooke en Monty laten zien...
wat nodig is om een echte generaal te zijn.
Ik zal ze laten zien...
hoe grote mannen hun oorlogen winnen!
Hou op!
Hou gewoon op!
Brooke, Eisenhower en Monty voeren deze oorlog.
En jij loopt hen steeds maar in de weg!
Ik ben premier van dit land! - Precies.
En minister van defensie. - Ga niet op je strepen staan.
Daardoor lijk je kleiner.
En van dat heb je ook niet meer nodig.
Wil je ophouden met me te zeggen wat ik moet doen?!
Wat zeg je daar?!
Misschien is het tijd dat ik wat rust neem.
Dat zou ik denken.
Beste God...
Alstublieft, alstublieft, alstublieft...
Laat het morgen regenen.
Laat het gieten!
Laat de hemel openen...
zodat een zondvloed losbarst, zoals nooit eerder vertoond in Het Kanaal.
Laat de bliksems schichten...
Laat de donder bulderen, roffelen en brullen...
Laat de wind de stranden uiteen scheuren...
en het zand in stormen ronddraaien.
Laat de zee opstijgen met pieken en zich opkloppen tot vloedgolven.
Roep geesten op uit het diepste der diepen.
Alstublieft...
Zorg dat ze het afgelasten.
En spaar de levens van al die goede jonge mannen op die schepen.
Alstublieft...
Laat het niet weer gebeuren.
Amen.
Eén dag voor D-Day
Bedankt dat u weer gekomen bent. Neem plaats.
Het weer, alstublieft.
Gisteren voorspelden we dat er vanmorgen een korte stilte in de storm zou vallen.
Vanaf 4 uur vanmorgen, lijkt dat uit te komen.
De bewolking op 650 meter hoogte blijft dertig procent.
De windkracht ligt tussen drie en vier.
U wordt zeer gevierd als die voorspelling waarheid wordt.
Deze voorspelling kan de Duitsers tegenwerken.
Dan kunnen hun herkenningsvliegtuigen niet opstijgen.
Kunnen de marine-kanonniers richten bij dit zicht?
Ja. - Monty?
Het leger is er klaar voor.
Het is een verdomd groot risico.
Maar de meest kansrijke gok.
De vraag is: hoe lang kun je de mensen in onzekerheid laten?
Goed. Laten we gaan.
Groepskapitein Stagg...
Maak alstublieft een foto.
Ike...
Je zei dat deze oorlog anders is dan de vorige.
Maar deze...
...operatie...
...lijkt er toch veel op.
Er zullen morgen mannen sterven.
Laat geen enkele van hen vergeefs sterven.
Veel geluk!
Ze gaan.
Ik kan dit niet verdragen. Echt niet.
In hemelsnaam! - Ik kan het niet.
Ik tolereer dit niet van je. - Ik kan dit niet leiden!
Dit gemoord! - Ga zitten.
Ik kan de rest van mijn leven niet leven met dit op mijn geweten.
Je hebt geen keus.
Hoor je me wel?
Ik zal de rest van mijn leven niet kunnen leven.
Is dat een dreigement?
Als wij morgen wakker worden...
zijn mogelijk 20.000 jonge mannen dood.
Je bent dronken.
Dit is het enige dat me vrede brengt.
Het werkt niet. Je moest je schamen.
Kun je iemand naar de ontbijtkamer sturen? Er is een ongelukje gebeurd.
Nee, niemand gewond. Alleen een gebroken bord.
Bedankt.
En kun je veldmaarschalk Smuts zeggen dat ik hem wil spreken?
Dank je.
Winston...
Winston.
De schepen komen bijeen in Het Kanaal.
Ze varen weg om 17 uur.
Ik zou je kunnen helpen met je toespraken voor morgen.
Is dit al eens eerder gebeurd? - Een paar keer.
Hij raakt diep in de put en dan zit hij er maar.
Alles wat ik doe om hem op te beuren, maakt het alleen maar erger.
Heb je z'n arts gebeld?
Zijn arts stuurt hem gewoonlijk een paar weken naar het platteland.
Hij moet de natie morgen toespreken. - Dat weet ik.
Of om ze te zeggen dat we de oorlog gaan winnen of...
dat we net duizenden mensen hebben gedood. Onnodig.
Lieve hemel...
Lieve, lieve hemel...
Gaat het met je?
Ja, natuurlijk.
Het moet voor jou ook moeilijk zijn.
Ik wou dat hij dat eens zou zien.
Hoe dan ook, we moeten ons best maar doen, denk ik.
Laat mij maar met hem praten.
Ik dacht: als we bij elkaar komen,
kunnen we helpen met het schrijven van je toespraak voor morgen.
Het is een heel belangrijke toespraak, Winston.
Als je je daarop concentreert, kun je er misschien de kracht voor opbrengen.
Of zullen wij beginnen, juffrouw Garrett?
Dit is de premier.
Vannacht hebben de geallieerde legers ter lucht, zee en land...
een frontale aanval uitgevoerd op de Duitse legerposities
aan de noordkust van Frankrijk.
Dit is het begin van de grootste operatie in de oorlog.
Het zal de Nazi's terugdringen en Frankrijk bevrijden.
Duizenden moedige jongemannen zijn geland van een flottielje van schepen.
Ze hebben de stranden veilig gesteld en de Duitse linies teruggedrongen.
Dat weet je niet.
Wat?
Het komt me allemaal te bekend voor, Smuts.
Ik heb dit eerder gezien.
Gallipoli...
1915.
Grootscheepse amfibische landing.
Een frontale aanval op een sterk ingegraven leger.
We hadden grootse plannen, Kitchener en ik.
Dit is 1915 niet!
Maar de operatie was versoberd door de kleingeestige commandanten.
"Schrap daar duizend schepen."
"Stuur geen extra divisies."
"Ze hebben zoveel explosieven niet nodig."
Ik heb geprobeerd het tegen te houden. God is mijn getuige.
Het had...
Het had een...
...een kleine klus moeten zijn.
We hadden die mannen net zo goed naakt die stranden op kunnen sturen.
Oorlogsvoering is verder ontwikkeld. Jouw lessen zijn geleerd.
Een kwart miljoen man zat vast in Gallipoli.
Het koninkrijk gaf mij de schuld. Ik was verantwoordelijk.
Niemand geeft mij meer de schuld dan ikzelf.
Als het was gelukt, was je een gevierde held geweest.
Maar het mislukte!
Ik stuurde mannen de dood in.
Honderden, duizenden!
Mijn handen zijn doordrenkt met hun bloed.
De mannen doen hun plicht en wij de onze.
We moeten met dat schuldgevoel leven.
Maar wij leven...
En nog hebben de commandanten niks geleerd.
Omdat ze niet willen leren.
Ze blijven weg van de slagveld en zien niet wat het kost.
Ogen, eruit geschoten door kogels van scherpschutters.
Benen door mijnen opgeblazen. Bloed op het zeeschuim!
Dat is wat de mannen zien. Dat hebben zij voor zich!
De helft van de mannen op de schepen van vandaag,
zijn morgen rottende lijken.
Zo is het genoeg!
Mijn verloofde zit op een van die schepen.
Dat denk ik tenminste.
Hij kon het niet precies zeggen.
Welke rang heeft hij?
Hij is een adelborst.
Op een torpedojager.
Arthur...
Arthur Clayton.
Hoe hebben jullie elkaar leren kennen?
We zijn samen opgegroeid in Portsmouth.
Hij zegt dat hij voor mij en mijn moeder zal zorgen.
Mijn vader vocht in de Eerste Wereldoorlog.
Daar is hij nooit overheen gekomen.
Hij kan eigenlijk niet werken.
Arthur zegt, dat we een huisje aan zee krijgen als hij terugkomt.
We vullen het met kinderen.
Met rozen om de deur.
Ik wil erin geloven, dat ik niet zo eindig als mijn moeder en haar zussen.
Hun mannen zijn dood, gewond of verlamd.
Ik wil erin geloven dat het met mij gewoon goed komt.
En dat het met hem gewoon goed komt.
Ik wil niet horen, dat de man van wie ik hou, misschien over een paar uur dood is.
En dat wil ik niet van u horen.
Ik vond u de moedigste man van Engeland.
Het spijt me. Ik heb het recht niet... - Nee...
Jij...
...hebt het volste recht.
Kom. Ga zitten.
Dank u.
Ik moet me aankleden.
Ik heb je hulp nodig.
Waar heb je het over?
Mijn plicht.
Ga je weg?
Dat kan ik niet.
Ik besef dat ik al enige tijd geen volledige partner van je ben geweest.
Deze oorlog eist me helemaal op.
En het is niet eenvoudig om een leider te zijn.
Het is ook niet eenvoudig om er met een getrouwd te zijn.
Er wordt verwacht dat ik achter je sta en je opbeur als dat nodig is.
Met een goed humeur.
En niet aflatende vriendelijkheid.
Soms wou ik dat ik mijn eigen leven zou kunnen leiden.
Zou je dat doen?
Ik heb moeten leren hoe ik rond jouw scherpe kantjes kan leven.
Ik heb me vaak afgevraagd of er een andere man was.
Zou je erom malen als dat zo was? - Zeer zeker!
Ik heb je niet gelukkig gemaakt, hè?
Dat heb je wel.
Soms heb je me echt gelukkig gemaakt.
Maar nu...
Win...
Ik weet niet hoe ik je kan helpen als jij niet begrijpt wat je moet doen.
Het Vrouwengilde.
Konden we ze maar laten wachten.
Nee. Nee, ik ga er alvast naar toe.
Briggs... - Meneer.
Heb je al wat gehoord van de admiraliteit?
Ja, meneer. Adelborst Arthur Clayton zit op een van de vaartuigen richting Juno Beach.
Ze zitten in de eerste golf.
Ze verwachten veel Duits vuur.
Het spijt me.
Dank je, Briggs.
Ze zijn nu al een eind onderweg.
Zoveel jongemannen...
Net als in de vorige oorlog.
Nauwelijks meer dan jongens.
Ze zijn met deze oorlog opgegroeid.
Ze zijn moedig.
Te jong om te weten wat angst is.
Wat ga je morgen zeggen.
Dat weet ik niet.
Dat hangt af van het nieuws.
Nee, dat doet het niet.
Wat er vannacht ook gebeurt: je moet ze hoop geven.
Zelfs als er 20.000 mannen dood zijn.
Je kunt hun moeders, vrouwen en kinderen niet laten met de gedachte
dat ze vergeefs zijn gestorven.
Je moet ze bijstaan.
Zorg dat hun offer zin heeft.
Laat ze geloven, dat ze deze oorlog zullen winnen.
En ik zal dat samen met hen doen.
Want dat is mijn plicht...
Is het niet?
Wil je met de Vrouwengilde spreken zonder mij?
Ik moet die toespraak schrijven.
Clem...
Ik heb altijd gestreden.
Dat is de kern van wie ik ben.
Als ik dit doe...
Als ik die toespraak houd, zal ik niet langer strijden.
Nee, zo is het.
Wie zal ik zijn?
Als alles voorbij is.
Als we winnen of als het eindigt in een ramp...
Wat zal ik dan zijn?
Als ik niet meer strijd?
Je zult altijd de man zijn, die ons hier doorheen leidde.
Juffrouw Garrett!
Erg goed, juffrouw Garrett. Dank u.
Winston!
Er is net nieuws binnengekomen. - De landingen?
Nee, Londen...
We denken dat de Luftwaffe de nieuwe V-raketten zal afvuren.
We moeten de schuilkelders gereed maken.
Hebben we vliegtuigen om ze neer te halen?
We zullen het proberen...
Maar deze raketten hebben geen piloten. Ze zijn ongelooflijk snel.
Als Hitler mocht denken dat hij zo ons elan kan breken...
vergist hij zich.
Juffrouw Garrett!
Ik heb een nieuwe opzet van die toespraak nodig.
Oh, tussen twee haakjes...
Bedankt, Smuts.
Ik heb een verslag ontvangen over adelborst Arthur Clayton.
Hij is met de eerste golf geland.
Ze zijn zwaar onder vuur genomen.
Maar hij heeft met veel moed gevochten en heeft het doorstaan.
Hij is veilig en gezond.
Oh, hemeltje!
En...
als ik zo vrij mag zijn...
Hij laat weten dat hij van u houdt.
Dank u zeer, meneer Churchill.
Dank u, juffrouw Garrett.
Op het zesde uur
van de zesde dag
van de zesde maand
Hier spreekt de premier.
Eerst het nieuws van de grote operatie in Frankrijk.
Door deze magnifieke inspanning van lucht-, land- en zeemacht samen
hebben de geallieerde troepen de Nazi's teruggedrongen
en zijn ze begonnen aan de bevrijding van Frankrijk.
De doorgang ter zee is gemaakt met veel minder verliezen dan verwacht.
De bombardementen van onze schepen en vliegtuigen
hebben snel het Duitse vuur verminderd.
Generaal Eisenhowers moed...
is opgewassen tegen alles wat gedaan moet worden.
Alles is er gereed voor als nooit eerder.
En we zijn waakzaam tot in onze vingertoppen.
Dat is een goede zin...
Vannacht leken de gevaren erg groot.
Vanmorgen hebben we ze overwonnen.
Deze grote oorlog tegen de Nazi-overheersing...
wordt gestreden door gewone mensen:
de soldaten, de mariniers, de piloten op het slagveld en ook zij thuis.
Wij trotseren Hitler...
met onze 'ausdauer' en onze sterke persoonlijkheid...
en onze weigering om te buigen voor tirannie,
onderdrukking en het duisterste kwaad uit de geschiedenis.
Dit is geen oorlog voor glorie.
Dit is een oorlog voor vrijheid.
De Duitsers zullen terugslaan.
We weten niet waar ze toeslaan.
Hun nieuwe vliegende bommen hebben geen piloot.
Vernietiging die wordt gezonden in een zielloze machine.
Dit is een wapen van lafaards.
En lafaards kunnen niet winnen.
We moeten het verslaan met heldenmoed.
Zoals onze soldaten doen.
Terwijl die moedige mannen vechten op de stranden,
moeten wij hier op het thuisfront ook doorvechten.
Zodat wij, als zij bedolven onder glorie terugkeren,
wij in hun eer kunnen delen.
Hitler probeert ons weer te bedreigen met vuur.
Vier jaar geleden dacht hij dat hij ons kon onderwerpen met de Blitzkrieg.
Hij vergiste zich toen en hij vergist zich nu weer.
Want wij smelten niet in vuur.
Wij worden gesterkt door vuur.
Net zoals staal. We komen er sterker uit en zijn klaar voor de strijd.
Hitler heeft een vuur aangestoken,
dat hem uit Europa moet branden.
Onze troepen zullen doorvechten...
en de geallieerden zullen doorvechten...
en ik zal doorvechten...
totdat we vrij zijn.
Wij geven ons nooit over.
En ik geef me nooit over.
Wat had ik graag gehad dat dit whiskey was.
Heb je de uitzending gehoord? - Natuurlijk.
Je was geweldig.
Ik maakte me gisteren zorgen over je.
Je hebt...
...echt iets geweldigs gedaan.
Door jezelf om te keren, door te herstellen.
Ik weet niet zeker of ik hersteld ben.
De indruk ervan was goed genoeg.
Het gaat nooit echt weg.
Soms vloeit de kleur uit het beeld en wordt alles grauw en grijs.
En ik kan dat niet terugdraaien.
En hoe ziet het er nu uit?
Een mengeling.
Maar daar moet ik mee leven.
Weet je...
Ik denk dat ik dit weekeinde naar Chartwell ga...
om wat tijd door te brengen op het platteland.
Wat ga schilderen...
Dat is een erg goed idee.
Het is de manier waarop de zon
's middags onder de wilgen door op het meer schijnt.
Dat kan een harmonieus beeld opleveren.
In kleur?
Mogelijk wel.
En wat betreft de oorlog?
Ik denk dat Eisenhower en Monty dat goed onder controle hebben. Jij niet?
Ik zou het begrijpen als je bij me weg ging.
Ik zou bij me weg gaan als ik kon...
Ik wil niet dat je om mijn scherpe kantjes heen leeft.
Misschien moeten we gewoon....
elkaar toelaten.
Maar je moet niet blijven vechten. - Daar ben ik mee gestopt.
Dat meen je niet echt.
Het belangrijkste in een oorlog is...
...als je erover nadenkt...
is dat mensen zich echt met elkaar verbonden voelen.
Begeesterd.
Behulpzaam.
Misschien schrijf ik nog wel een toespraak.
Ik denk dat nog eventjes doorwandel.
Red je het wel?
Ik red het wel.
Veel geluk!
Operatie Overlord was een beslissende zege
voor de geallieerden aan het westelijke front.
Op 8 mei 1945 gaf Duitsland zich over,
wat het einde was van de Tweede Wereldoorlog in Europa.
Winston Churchill bleef partijleider tot hij 80 jaar was.
Hij wordt vaak genoemd als de grootste Brit aller tijden.
Vertaling: Theresa van der Gruit